Iets over mezelf dan maar

Rivierbedding en eiland, koevoorde (?) en waddengeul. Plekken die een rol spelen. Toch zie ik leven zeker niet alleen maar als een ploeterend waden, al schijn ik vaak een bezorgde uitdrukking op m’n gezicht te hebben.

Intimi zeggen dat de leraar in mij niet te ontkennen valt. Ikzelf voel me meer de eeuwige leerling. Na m’n drukbezette werkzame leven blijkt schrijven zo mogelijk een nog grotere gedrevenheid.
Niet alleen poëzie, ook dagboek en brief vormen een wezenlijk bestanddeel.
Zij zijn een belangrijk vervoermiddel voor gedachten vol vragen. Het is me tot nu toe niet gelukt om twijfel en onzekerheid uit m’n leven te bannen. En humor, naar het schijnt.
Naast ‘kluizenaar’ ben ik ook een familie- en vriendschapsjongen.

In mijn gedichten komen de verschillende fases voorbij, met als kern mijn relaties en de liefde. Ook vogels vliegen regelmatig langs.
Ik zoek naar de stroom van beelden, ritme, klank.

Het grootste deel van m’n leven woonde en werkte ik in Groningen. Daar leef ik nu nog. Andere woonplaatsen waren Coevorden, Warffum en Tholen. Roermond bezoek ik al sinds mensenheugenis.

 

hilbrand-vinckers