over mijn gedichten [ 6 ]

Die bundel van jou gaat er nu echt komen! Dat is maar goed ook, want die gedichten liggen als bijna volgroeide kindjes in een moeders buik behoorlijk te trappelen, ook ’s nachts. Tot aan hun geboorte nog aan laatste wijzigingen onderhevig. VAN VER komt steeds dichterbij!

 

LUCHTKUSSENGEVECHT

Ik wil een twaalfjarig bestand

Niet meer dat niets
afstandelijke zucht
in het luchtledige
langs wangen

maar in omarming voelen
graatmager moddervet
en alles wat
daartussenin
mens is met mij.

Offerzoenen
optioneel.

Ik wil een twaalfjarig bestand.

 

intermezzo [2]

In je dichtbundel gaat het ook over kijken. O.a. naar schilderkunst – waar je jezelf ook in probeert te oefenen.

Ga naar Aschendorf (drie kwartier rijden v.a. Groningen) en zie in Gut Altenkamp wat Friedel Anderson je voortovert. Echt de moeite waard: ver af en dicht bij, zo te kijken! En te zien dat levensechte mensen op het strand uit slechts drie penseelstreken bestaan. Of: die boekenkast die geen boekenkast is, het glaswerk op de tafel, de Bremer haven, het zon-/schaduwduin op Amrum, de Noord-Afrikaanse markten, etalages in Papenburg. Kledingkast. Stapels stenen…

Er hangt echt veel. Doen!!

HOLLAND OP ZIJN MOOIST 

Het schilderij spreekt.
Wees niet bedeesd, bezoeker.

Kom dichterbij snuffel aan mij
en zet je tanden in het canvas
lik met je blik de touche.

Toen al zo ruig, verorber ik verbaasd
ik proef en zet weer op zijn plek.

Mijn gezicht scheert rakelings langs
een doek van Weissenbruch
de bril raakt Mauve

en de suppoost m’n schouder
Alstublieft meneer, een stapje achteruit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

over mijn gedichten [ 5 ]

Douwe Draaisma heeft gelijk als hij schrijft dat je in de jaren zo rond je twintigste de diepste indrukken opdoet. Veel gebeurt in je leven voor het eerst. En als je de levenstrap vervolgens aan het afdalen bent, is er meer terug- dan vooruit te blikken. Dat herinneringen niet in plaats hoeven te komen van je leven NU , maar er juist een rijke aanvulling op kunnen zijn, is een verdiepende ervaring!
En nu genoeg over die “zoektocht”.
” VAN  VER” gaat ook over andere dingen, gedachten, observaties, associaties. Niet zelden n.a.v. foto’s en schilderijen bijvoorbeeld ( de bundel zal ook inderdaad een aantal illustraties bevatten ! )

 

WAT BLIJFT

Nu dagboekinkt vervaagt
en het geheugen gaten gaat vertonen
wij met zere voeten knieën
ongemakkelijke rug

op drijfzand moeten lopen
dreigen oooh’s en aaah’s om ons bestaan
in ach en wee te imploderen.

Levenskrimp veroorzaakt
scheuren in het fundament.

Hou je me vast opdat ik ben
jij mij en ik jou nog
herinner.

Laat ons elkaar houden.

 

intermezzo

Verlegen zitten om woorden? Of weer eens flink blozen als woorden zich tot jou richten? De moeilijkheid van precies zeggen wat je bedoelt. En dat dit dan ook nog exact overkomt bij de ander. Wat heeft dit eigenlijk met poëzie te maken??

‘I started a joke which started the whole world crying’ ( The Bee Gees).
Jouw prullenmand vol proppen kladblokblaadjes is inmiddels vervangen door ‘gedelete bestanden’. Of opgeslagen versies 1 t/m 17 natuurlijk.
Maar een rake zin – die overkomt – kan je dag goed maken.

Wil je op de hoogte blijven? Je kunt ook even je naam en e-mailadres opgeven bij ‘contact’ op m’n website:  www.hilbrandvinckers.nl   Je bent welkom!

 

(nagekomen vakantiebericht:)


GARRIGUES

Cazedarnes ligt daar landerig en loom
in de Hérault te geuren als zomer in april.

Onder de skispringschans, landweg van Cazouls
glijdt het dakenmozaïek voorbij in terracottatonen,
het huis ligt achter in de groene kom.

Als we schakelen naar stille afdaling vliegt
de koekoek zacht vanuit de verte
ons autoraampje binnen en in de scherpe bocht
het andere weer uit.

We ontsluiten de poort, deuren en ramen;
oefenen  bij elkaar de namen in het Frans.
Riet ritselt in een lichte avondbries, maar
in een zonnig hoekje is een fleece te warm.

Olijf en kaasje zijn ons lief en uit het vrac van
de coöperative smaakt wijn zacht en naar meer.
Onder het koor van zangvogels nemen de kikkers
de ritmesectie over.

Onze handen voeren een ballet op
van verstrengelende vingers.

In de tuin zijn alle rangen vol bezet, de struiken
glimlachen verwachtingsvol.
De beek applaudisseert.

        [ wordt vervolgd ]         

 

 

                  

 

                  

 

                  

 

 

 

 

 

over mijn gedichten [ 4 ]

 

 

JACHT

De wapenhandelaar staat uit zijn ligstoel op
strijkt met zijn zwaar beringde hand langs
een gebruinde bil van zijn maîtresse
loopt naar de reling op zijn  jacht
dat voor de kust ligt van kapotgeschoten landen
waar afgehakte hoofden rollen
tussen ruïnes van ruïnes
van eeuwenoud cultuurgoed.

 Met smeergeld van oliesjeiks en
andere wereldmachten zo
uit de losse pols geïnvesteerd
in regionaal gebied en kalifaat
lopen de zaken
geweldig gewelddadig.

 Na de golfslag drijven lijkjes
rimpelingen in het nu weer even
spiegelgladde wateroppervlak
van de middellandse zee
ijsblokjes in zijn whisky.
Hij drinkt zijn glas in een teug leeg
tuurt in de verte zonder oog voor
weersomslag.

 Bomwolken aan de oostelijke kim
in het Avondland gaat de zon
ten onder.  

 

 Uit de afdeling ‘Wereld delen’  . En dat er een trein door je geboorteplaats rijdt dieKrishnamurti’ heet….!
De dichtbundel nadert zijn definitieve vorm, …. denk ik.

 

over mijn gedichten [ 3 ]

 

En natuurlijk ook weer schrijven. Bij alles wat zich voordoet, taalt je hoofd naar woorden. Of dit nu vanuit het nieuws dichtbij komt, of door het treinraam (dat natuurlijk altijd weer net gewassen is). Door relaties op afstand, in ruimte, in tijd, of hier en nu, face to face.
Je wilt joúw draai eraan geven. Èn raakvlakken vinden. Dus wat dat betreft speelt die ander bij het schrijven ook weer wel een rol?
Heb je voldóening van het schrijven?
Hoe zit het met je humor??

 

WINDMOLENS 

 

 De vrouwen in mijn leven
zijn elkaar vertrouwder
dan ik elk van hen wezen kan.

 Ik ben hun Don Quichotte
het druktemakertje.

 Hun glimlach van verstand-
houding zegt laat hem maar
hij doet geen kwaad.

 In haar zacht strelende wieken
kom ik eindelijk
tot rust en val in slaap, hoor
in mijn droom het paard snuiven
dat Sancho Panza zadelde,
ontwaak, sta op en grijp de lans

 rij even later in galop, doorboor
zeepbellen om mijn hoofd.

 

——

STILTECOUPÉ  (een railroadmovie )

 

 Het sein staat rood.
In het weiland de boer in groene
overall, druk beide armen zwaaiend
rent hij van rechts naar links en omgekeerd.

 Hij lijkt te blaffen. Of schreeuwt hij, in paniek?
Treinreizigers kijken op van hun tablet.

 De schapen drentelen onrustig
heen en weer.

 Dan doet eentje een onverhoedse
uitval over de linker flank.
Twee honden blijken feest te vieren.

 Achter de sloot
het machteloze baasje.

 De trein zet zich in beweging.

 De boer zwaait wilder, schreeuwt harder.
De passagiers blijven nog even kijken.

 Niemand trekt aan de noodrem.

 

 [ wordt vervolgd ]

 

over mijn gedichten [2]

 

‘Maar we kunnen toch vrienden blijven?’


Na jou nooit meer die eerste keer
ontdekking van een ander mens, liefde vol
storend onbegrip en misverstand –
nabij veraf als elastiek.

 Van aarzeling en tongen
grensverkenningen.
Angstvallig nog niet met, maar verontrustend
niet meer zonder kunnen.

 ‘ik ook niet meer,’ zei jij terwijl ik hoopte
op tegenspraak.

 Vreemd waren wij onszelf, met regelmaat
elkaar.

 

Schrijven is geen hobby, schrijven is een gedrevenheid. Je kunt niet anders!In dagboek en brieven kun je alles nalezen.  ‘Maar wat wíl je hier nu eigenlijk mee!?’  werd jou onlangs gevraagd. Eh….., mijzelf wat beter snappen, misschien? Weten waarom dingen voorbijgingen? En natuurlijk ook…
[ Wordt vervolgd…………. ]

over mijn gedichten [1]


 

HIGHLIGHTS

 

Van ver sproeien
wolken spreeuwen
hun spraakwaterval
dichterbij

stofzuigen deze dan
windhoossnel
weer op

zoeken
in de herfstlucht
naar een rustplaats
voor de nacht

showen snapshots
ijzervijlsel
in magneetveld.

 

Dit gedicht verscheen eerder in Een toon die in de stilte zoemt, de 100 beste gedichten uit de Turingwedstrijd 2015. Een aanmoediging op het goeie moment, rond de tijd van een paar kleine optredens! Want twijfels genoeg  als het om dichten gaat, wie ligt er verder wakker van behalve jijzelf? Niets aan te doen, het móet eruit!
[ Wordt vervolgd………. ]
!  De muziek bij de video is van Phil Karis: ‘New Beginnings’

poëzie uit Groningen

Voor wie zich afvraagt waar ik de laatste tijd zoal mee bezig ben, alvast wat informatie…..

…. en 6 filmpjes op YouTube, om mijn gedichten te horen! Ze maken deel uit van de bundel die in het najaar verschijnt!

De opnames zijn gemaakt door Phil Karis. Van hem is ook de intro-muziek: ‘New Beginnings’.